MASZ PYTANIA?

  570 270 470
 gabinet@mikrostomart.pl



Zęby wraz z wiekiem i czynnikami środowiskowymi zmieniają swoją barwę. Wybielanie zębów ma na celu usunięcie przebarwień i poprawienie efektu estetycznego. Przebarwienia koron zębów powstają na skutek działania czynników wewnętrznych (endogennych) oraz zewnętrznych (egzogennych), zmiany barwy zębów można także podzielić na miejscowe i ogólne.

Do przyczyn przebarwień miejscowych o pochodzeniu wewnętrznym zalicza się urazy (intensywna pourazowa mineralizacja ścian komory), leczenie kanałowe (krwotoki miazgi, pozostawienie martwej miazgi w komorze zęba, stosowane preparaty), uszkodzenia zawiązków zębów stałych, próchnica, atrycja zębów. Przebarwienia zewnątrzpochodne powstają w wyniku diety i korzystania z używek (kawa, herbata, czerwone wino, palenie papierosów), nadmierne użycie płukanek zawierających chlorheksydynę, nadmanganian potasu oraz garbniki. Do grupy czynników ogólnoustrojowych wewnątrzpochodnych zalicza się leczenie tetracyklinami, nadmierną podaż fluoru, choroby systemowe, takie jak mukowiscydoza, choroba hemolityczna i żółtaczka noworodków, nadczynność przedniego płata przysadki, niedoczynność nadnerczy, nadczynność i niedoczynność tarczycy, porfirie, niedorozwój szkliwa i zębiny, osteodystrofia Albrighta. Skuteczne wybielanie zębów wymaga ustalenia przyczyn powstania przebarwień, ponieważ pozwala to dopasować odpowiednią metodę terapii oraz ustalić efekty i okreslić ramy czasowe zabiegu. Przy wykonywaniu zabiegów wybielania zębów zalecana jest kontrola radiologiczna w ciągu 7 kolejnych lat od procedury. Efekt wybielania utrzymuje się od 1-12 miesięcy, trwałość odcienia jets w dużej mierze zależna od diety pacjenta, jego nałogów, przestrzegania zaleceń w trakcie zabiegów. Korzystne jest unikanie pożywienia zawierającego barwniki, a także używanie past wybielających i utrzymywanie higieny jamy ustnej na wysokim poziomie.

Mechanizm działania środków wybielających
Wybielanie zębów jest możliwe dzięki znacznej przepuszczalności szkliwa i zębiny, co umożliwia wnikanie do nich środków wybielających. Do wybielania zębów stosowana są nadtlenki wodoru, mocznika oraz nadboran sodu, związki te rozszczepiają się w środowisku tkanek zęba tworząc rodniki tlenowe, które dzięki dużej reaktywności rozszczepiają duże cząsteczki barwników na cząsteczki mniejsze, które są później usuwane poprzez dyfuzję na zewnątrz zęba.
Wybielanie zębów metodą domową

Metoda ta polega na wykonaniu indywidualnej szyny z przezroczystego elastycznego materiału dla pacjenta do której nakładany jest preparat wybielający, pacjent sam umieszcza nakładkę z preparatem na zębach. Jest to wybielanie zewnętrzne, skuteczne jedynie w przypadku zębów żywych. Pierwszy etap wybielania domowego rozpoczyna się w gabinecie stomatologicznym,pacjent jest informowany o planie zabiegu, jego przebiegu, możliwych działaniach niepożądanych, szansie na powodzenie oraz kosztach. Lekarz ocenia stan uzębienia pacjenta, szczelność wypełnień, stan przyzębia oraz w razie potrzeby wykonuje zdjęcie rentgenowskie w celu wykluczenia procesów zapalnych i innych zmian w strukturach zęba. Lekarz przeprowadza profesjonalne oczyszczenie zębów pacjenta. Ustalany jest kolor wyjściowy zębów pacjenta oraz kolor pożądany. Od pacjenta pobiera się wycisk, który jest następnie odsyłany do laboratorium, gdzie technicy wykonują model gipsowy i dopasowaną do modelu nakładkę, która dokładnie odwzorowuje łuk zębowy pacjenta. Dokładnie wykonana nakładka minimalizuje ryzyko przecieku preparatu i podrażnienia dziąseł. Pacjent otrzymuje od lekarza nakładkę wraz z preparatem wybielającym – najczęściej są to substancje w formie żelu, umieszczone w tubostrzykawkach, co ułatwia ich użycie. Pacjent po oczyszczeniu zębów umieszcza w nakładce małe ilości żelu i zakłada ją na łuk zębowy, można także posmarować dziąsła wazeliną w celu zapobieżenia ewentualnym ich podrażnieniom przez preparat wybielający. Nadmiar żelu, który po dociśnięciu nakładki wypłynął należy usunąć palcem lub za pomocą gazy. Usta należy przepłukać dwukrotnie nie połykając wody. Pacjent może nosić nakładkę w czasie dnia lub na noc, całkowity czas noszenia nakładki w ciągu jednego dnia nie powinien przekraczać 5 godzin. Niektórzy badacze nie zalecają noszenia nakładki w trakcie snu ze względu na ryzyko zaburzeń czynności stawów skroniowo-żuchwowych. W czasie noszenia nakładki nie powinno się jeść ani pić. Po zdjęciu szyny należy usunąć preparat z jamy ustnej i przepłukać ją wodą. Nakładkę należy umyć ciepła, ale nie gorącą wodą, a następnie osuszyć. Osoby palące powinny się w trakcie wybielania powstrzymać od palenia papierosów, ponieważ uwalniające się w trakcie wybielania wolne rodniki tlenowe mogą się przyczyniać do wzmożenia działania rakotwórczego substancji smolistych zawartych w dymie papierosowym. Podczas całego czasu wybielania nie powinno się spożywać owoców cytrusowych, jabłek, soków, czerwonego wina, kawy, herbaty i innych pokarmów, które zawierają barwniki, ponieważ może to prowadzić do powstawania przebarwień w szkliwie. Kwaśne pokarmy przyczyniają się ponadto do uszkadzania szkliwa, poprzez jego rozpuszczanie.
Metoda domowa polecana jest do usuwania żółtawo-brązowawych przebarwień powstałych w wyniku starzenia się zębów, łagodnej fluorozy lub nieznacznego użycia tetracyklin. W metodzie tej zalecane jest użycie preparatów z zawartością 10-15% nadtlenku karbamidu. Wybielanie domowe trwa zwykle od 7 do 21 dni, możliwe jest rozjaśnienie zębów o około 2 tony. Pierwsze efekty metody domowej widoczne są po kilku dniach.

Zalety metody domowej:
• Pacjent przeprowadza wybielanie w dowolnie wybranym przez siebie czasie, nie ma potrzeby zgłaszania się każdorazowo do gabinetu
• Nie ma potrzeby użycia koferdamu, co jest korzystne dla osób z alergia na lateks
• Proces wybielania zębów bezpieczniejszy dla zębów, ze względu na rozłożenie w czasie
• Niższe koszty w porównaniu do metod gabinetowych
• Wykonane nakładki są wielorazowe i służą przez dłuższy czas
• Nakładka jest mało widoczna, można ją stosować w ciągu dnia, także w trakcie pracy

Wady metody domowej:
• Pacjent musi pamiętać o regularnym noszeniu nakładek, w przeciwnym razie pożądany efekt nie zostanie osiągnięty
• Zbyt długi czas noszenia nakładki może spowodować przejściową nadwrażliwość szyjek zębów
• Noszenie nakładek zwłaszcza nocą może wywołać zaburzenia w stawach skroniowo-żuchwowych
• Czas wybielania jest dłuższy niż w przypadku wybielania gabinetowego
• Metodą domową nie można usunąć wszystkich rodzajów przebarwień
• Możliwe podrażnienie układu pokarmowego w przypadku połknięcia preparatu – objawia się uczuciem ciśnienia w żołądku i/lub krótkotrwałymi nudnościami
• Wymowa podczas noszenia nakładki jest mniej wyraźna

Koszt wykonania nakładki wynosi średnio 100-200 złotych za łuk, natomiast żele wybielające do nakładek to koszt 30-50zł. Metoda domowa jest tańsza w porównaniu do gabinetowej, koszt ponownego wybielania jest ograniczony do kosztów środka wybielającego – przy założeniu, że u pacjenta nie zmieniło się położenie zębów w łuku, np. w wyniku leczenia ortodontycznego lub urazu oraz że nakładki są przechowywane w należyty sposób.


Wybielanie profesjonalne

Wybielanie gabinetowe obejmuje zarówno wybielanie zebów martwych jak i żywych. Zabiegi wykonywane w gabinecie dają zwykle dużo szybsze i silniejsze efekty niż w przypadku wybielania domowego, ponieważ przeprowadzane sa z uzyciem środkow wybielających o wyższym stężeniu, a część zabiegów wspomagana jest dodatkowo naświetlaniem i wyższą temperaturą. Dostęp światła i temperatury sprawia, że reakcje rozszczepiania nadtlenku wodoru i nadtlenku karbamidu z wydzieleniem rodników tlenowych przebiegają gwałtowniej, co pozwala na szybsze rozszczepienie dużych cząsteczek barwników. Podczas wykonywania wybielania profesjonalnego konieczna jest ochrona twarzy pacjenta i lekarza poprzez zastosowanie okularów ochronnych oraz koferdamu, chroniącego tkanki jamy ustnej. Ponadto dziąsła zawsze zabezpieczane są wazeliną lub preparatami ochronnymi.

Zalety wybielania gabinetowego:
• Szybszy efekt w porównaniu z metodą domową
• Krótsze ramy czasowe zabiegu
• Brak powikłań ze strony stawów skroniowo-żuchwowych
• Zabieg przeprowadzany jest przez lekarza
• Ochrona tkanek miękkich przed podrażnieniami
• Brak powikłań ze strony układu pokarmowego
• Możliwość usunięcie wszystkich typów przebarwień (nie u każdego pacjenta)
• Efekt utrzymuje się dłużej niż przy wybielaniu nakładkowym

Wady wybielania gabinetowego:
• Większe ryzyko nadwrażliwości w wyniku stosowania preparatów o wyższym stężeniu
• Zmiany struktury szkliwa
• Zapalenia miazgi
• Cena wybielania nie zmniejsza się przy kolejnym zabiegu
• Koszt wybielania jest o wiele wyższy niż w metodzie domowej
• Możliwość przyszyjkowej resorpcji dziąseł
• Ryzyko uszkodzenia tkanek korzenia
• Konieczność rezerwowania terminów wizyt

Przeciwwskazania do wybielania zębów

• Obecność ciężkich chorób ogólnoustrojowych
• Stosowanie leków o silnym działaniu
• Ciąża i laktacja
• Palenie i/lub żucie tytoniu
• Nadwrażliwość zębów
• Zaburzenia stawów skroniowo-żuchwowych (w metodzie nakładkowej)
• Uczulenie na jakikolwiek składnik preparatów wybielających
• Alergie na materiał, z którego wykonana jest nakładka
• Uczulenie na lateks (ze względu na użycie koferdamu)
• Rozległe i nieszczelne wypełnienia
• Obecność próchnicy
• Silnie zniszczone tkanki zęba

Możliwe działanie niepożądane i powikłania pozabiegowe

• Zmniejszenie odporności szkliwa na złamanie i ścieranie
• Podatność na złamania korony klinicznej zęba w wyniku zwiększenie jego kruchości
• Nadwrażliwość zębów w trakcie zabiegu jak i po jego zakończeniu
• Podrażnienia dziąseł, języka i warg
• Zaburzenia funkcji stawów skroniowo-żuchwowych
• Przyszyjkowa resorpcja dziąseł
• Zmiana koloru wypełnień z materiałów złożonych
• Zwiększenie działania rakotwórczego substancji smolistych zawartych w dymie tytoniowym

Starcie zębów to proces powolnej utraty tkanek twardych zęba. Znane są różne przyczyny i mechanizmy ścierania zębów. Zanim do tego przejdę, muszę wytłumaczyć, jak zbudowany jest ząb.

Korona zęba składa się z kilku warstw. Najbardziej zewnętrzną tkanką jest szkliwo. Jest to najtwardsza tkanka organizmu. Szkliwo jest nawet twardsze niż kość. Nie zawiera komórek ani naczyń krwionośnych i nerwów, dlatego usuwanie (w trakcie leczenia) lub ścieranie tej tkanki nie powoduje bólu.

Kolejną tkanką jest zębina. Jest to tkanka podobna do kości. Zawiera wypustki komórek i włókna nerwowe. Ze względu na budowę jest miększa i łatwiej poddaje się ścieraniu, a próchnica szybciej w niej postępuje. Przez zawartość włókien nerwowych i wypustek komórek próchnica tu występująca, jak również jej usuwanie, czasami powoduje ból. Niestety w przypadku ścierania zębiny ból często nie występuje.

Starcie zębów może być związane z nieprawidłowym szczotkowaniem zębów, zgrzytaniem lub ich zaciskaniem, żuciem pokarmów, jak również z nieprawidłowym ustawieniem zębów w jamie ustnej. Kolejnym powodem ścierania zębów jest obecność węzłów urazowych (zębów nieprawidłowej długości – może to być związane z wadą ortodontyczną, wysuwaniem się zębów po usunięciu zęba w łuku przeciwstawnym, bądź też zbyt „wysokim” wypełnieniem). W trakcie życia występuje też fizjologiczny proces ścierania zębów (tzw. atrycja).
Jest kilka sposobów leczenia, zaczynając od prostej zmiany nawyków, a kończąc na skomplikowanym i długotrwałym leczeniu. Czasami może się okazać, że konieczne będzie nawet włączenie leków. Bardzo pomocne są w tym przypadku nakładki na zęby zakładane na noc, które wykonujemy w naszym gabinecie.

Więc jeżeli zauważyłeś/łaś u siebie starcie zębów ,nie czekaj. Umów się na konsultację u stomatologa!


Uzupełnieniem higieny jamy ustnej jest również, dotychczas rzadko wykonywane, oczyszczanie powierzchni języka.

Oczyszczenie języka jest ważnym elementem higieny jamy ustnej. To właśnie na nim gromadzi się najwięcej bakterii – także tych odpowiedzialnych za halitozę, czyli nieprzyjemny zapach z ust.

Język, podobnie jak inne powierzchnie w jamie ustnej, zaraz po zakończeniu szczotkowania zębów pokrywa się filmem bakteryjnym. Bakterie przylegają szczególnie do języka ze względu na jego chropowatą powierzchnię – jest on pokryty brodawkami.

Do zabiegu oczyszczania języka przystępujemy po nałożeniu na szczoteczkę pasty lub żelu. Następnie, rozpoczynając od nasady języka, ruchami kolistymi (z prawa na lewo) przesuwamy szczoteczkę po powierzchni języka nanosząc pastę.

Następnie czyścikiem -ruchami od nasady języka do jego koniuszka usuwamy/zeskrobujemy płytkę bakteryjną.

03 sie : 18:05  - novik
O zęby dziecka trzeba dbać. Także o te mleczne. Ba, nawet o te, których jeszcze nie ma.
Wielu rodziców uważa, że skoro mleczaki są zębami tymczasowymi, nie ma konieczności leczenia ich. Nic bardziej mylnego. Wczesna diagnostyka próchnicy oraz profilaktyka na zębach mlecznych, może zapobiec późniejszym problemom z zębami stałymi.

Pojawienie się pierwszego zęba u swojej pociechy wywołuje dumę i radość u rodziców.Radość rodziców na tym dniu się kończy i okazuje się że z czasem zęby to tylko kłopoty, wydatki i przykre wspomnienia.Stomatolog tego nie zmieni , może natomiast wspomóc rodziców w dbaniu o zdrowe zęby ich dziecka.



Troszcząc się o zęby dziecka nie tylko odpędzamy widmo próchnicy, ale też wyrabiamy w nim zdrowe nawyki, które zaprocentują w przyszłości. Zacznijmy od profilaktyki, a im więcej uwagi jej poświęcimy, tym mniej kłopotu będziemy mieli w przyszłości z leczeniem.

Dokładne mycie!!!

Na naukę higieny jamy ustnej nigdy nie jest za wcześnie: zacznijmy dbać o ząbki , zanim się jeszcze pojawią. Przemywamy dziąsła dziecka gazikiem namoczonym w przegotowanej wodzie. Maluch przyzwyczajony do takiego zabiegu, nie powinien protestować kiedy zaczniemy używać pierwszej szczoteczki lub miękkiej silikonowej nakładki na palec.

nakładka na palec

Po szczotkę i pastę sięgnijmy od razu, gdy tylko przebije się pierwszy ząbek.



Przez pierwsze lata życia dziecka używajmy pasty bez fluoru, przeznaczonej do mycia zębów mlecznych. Te z fluorem wprowadźmy, gdy pociecha będzie umiała ją wypluć. Myjemy zęby maluchom własnoręcznie. Samodzielne szczotkowanie naprawdę dobrze idzie dziecku w wieku 6-7 lat. Oczywiście pod okiem dorosłych, którzy nie tylko dopilnują, aby dziecko umyło dokładnie wszystkie zęby, ale również skontrolują czas szczotkowania. Z odsieczą mogą nam przyjść specjalne tabletki, które po rozgryzieniu wybarwiają płytkę nazębną i pokazują miejsca wymagające doczyszczenia, a także klepsydra odmierzająca trzy minuty – a tyle mniej więcej powinno trwać mycie zębów.Istotne również jest czyszczenie przestrzeni międzyzębowych nicią dentystyczną – jak czyścić nicią przestrzenie u dzieci uczymy rodziców podczas wizyty w gabinecie.

Regularne kontrole u stomatologa.

Gdy dziecko skończy dwa lata warto wybrać się z nim po raz pierwszy do stomatologa. Będzie to tzw. wizyta adaptacyjna – chodzi przede wszystkim o oswojenie malucha z wyglądem gabinetu i jego wyposażeniem.Jest czas na zabawę i poznanie czym lekarz leczy ząbki. Jeśli, przy okazji lekarzowi uda się zajrzeć dziecku do buzi i zrobić przegląd ząbków, będziecie mogli to uznać za sukces.

Pozwólmy mu się więc do tego stopniowo przyzwyczaić i wybierzmy dentystę, który ma do dzieci dużo cierpliwości. Podczas pierwszej wizyty lekarz powinien pokazać nam, jak powinno wyglądać prawidłowe szczotkowanie, i powiedzieć co służy zdrowiu zębów (picie wody zamiast słodkich soków i napojów, ograniczenie słodyczy, mycie zębów po każdym posiłku), a co im szkodzi (pojadania pomiędzy posiłkami, nocne karmienie). Kolejne odwiedziny u dentysty należy zaplanować za trzy do sześciu miesięcy, zgodnie z zaleceniem lekarza.

Zaplanujcie wizytę dziecka u stomatologa nie w momencie kiedy dziecko zgłasza ból zęba , ale kiedy nie ma dolegliwości.Wizyta nie będzie wtedy dla dziecka przykrym doświadczeniem.

Stan jamy ustnej wywiera wpływ na cały organizmy w tym także na organizm nienarodzonego płodu. Kobieta w ciąży często ma problem z dziąsłami. Mogą występować ciążowe przerosty dziąseł, dziąsła zaczynają krwawić. Wtedy przyszłe mamy w mniejszym stopniu dbają o higienę, bo po prostu jest to dla nich wtedy uciążliwe i gorzej myją zęby. Mniej dbają o tę higienę. Często podjadają, więc rośnie ilość płytki nazębnej, w związku z tym może wystąpić ciążowe zapalenie dziąseł. Do tego dochodzą wymioty. Powodują one to, że kwasy żołądkowe nadtrawiają szkliwo. W związku z tym mamy do czynienia z czynnikiem próchnicogennym, gdzie ta próchnica rozwija się dużo szybciej, więc problem z higieną jamy ustnej u kobiet w ciąży jest bardzo duży.
Zabiegi należy najlepiej odłożyć na drugi albo trzeci trymestr ciąży.
Natomiast, jeżeli wykonuje się zabieg u pacjentki w pierwszym trymestrze to nie należy się obawiać znieczulenia. Na pewno pacjentka, którą usiłowalibyśmy leczyć w bólu miała by ogromny stres na fotelu, będzie to z większą szkodą dla dziecka niż podanie znieczulenia. Strach matki przed bólem związanym z leczeniem stomatologicznym bywa groźniejszy dla dziecka niż zastosowanie znieczulenia.
Nie powinniśmy u nich wykonywać wybielania, podawania antybiotyków. Oczywiście nie wszystkie antybiotyki są szkodliwe,ale... .
Podam jeszcze kilka informacji dotyczących promieniowania. Pacjent wykonując zdjęcie pantomograficzne otrzymuje dawkę wielkości 10 milisiwertów. Jest to bardzo niewielka dawka. Identyczną otrzymujemy podczas jednej godziny lotu samolotem, pochodzącą z tła kosmicznego. Tak wiec, z naukowego punktu widzenia nie widać specjalnych przeciwwskazań co do wykonywania tych zdjęć.

a w skrócie:
Więc czego powinniśmy więc unikać? Podawania leków, wykonywania ,,dużych" zdjęć rentgenowskich, wybielania, dużych zabiegów chirurgicznych. Przede wszystkim należy jednak unikać zaniedbań i dbać o to aby ta higiena jamy ustnej w czasie ciąży była na jak najwyższym poziomie.